«حسین مفیدی احمدی» پژوهشگر مسائل اروپا در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری تسنیم، در خصوص استراتژی انگلیس در خصوص خروج از اتحادیه اروپا، با اشاره به اینکه راهبرد اصلی برگزیت اتخاذ مدلی برای خروج از اتحادیه گمرکی و بازار واحد است، بیان داشت: چالشxadهایی پیش روی مدلxadهای خروج وجود دارد.وی با توجه به مرحله دوم مذاکرات برگزیت به دنبال اختلافات موافقان و مخالفان آن گفت: این مرحله از مذاکرات خروج انگلستان از اتحادیه اروپا از ماه مارس بهصورت جدی آغاز خواهد شد و خطوط اصلی آن نیز از ماه اکتبر ظاهر خواهند شد.پژوهشگر مسائل اروپا با تأکید بر دیدگاه ترکیب کنونی کابینه انگلیس در قبال خروج از اتحادیه اروپا اشاره داشت: به نظر میرسد پیش و بیش از آنکه تغییرات جدید کابینه برای ترزا می اهمیت داشته باشد، حفظ موازنه قوای ظریف موجود بین اروپاگرایان و طرفداران برگزیت سخت واجد اهمیت بوده و دارای پیام برای طرف اروپایی مذاکرات خروج است.وی با اشاره به استراتژی انگلیس در خصوص برگزیت تأکید داشت: به نظر میرسد راهبرد اصلی انگلستان در مذاکرات خروج که در حفظ تعادل بین برگزیترها و طرفداران خروج نرم کابینه نیز بازتاب داشته است، پذیرش دوره انتقال و مذاکره در خصوص مدلی است که در آن انگلستان از اتحادیه گمرکی و بازار واحد خارج شود.مفیدی احمدی با توجه به مکملxadهایی که در راهبرد خروج از اتحادیه اروپا پیشxadبینی میxadشود، گفت

میدانیم که انگلستان وارد مرحله دوم مذاکرات خروج خود از اتحادیه اروپا شده است. مرحلهای که بهویژه تعیینکننده سازوکار و شیوه تعامل اقتصادی و تجاری انگلستان و اتحادیه اروپا پس برگزیت خواهد بود. در ضمن میدانیم که، بر اساس ماده 50 پیمان لیسبون،  در تاریخ 29 مارس 2019، یعنی تاریخ پایان رسمی مذاکرات خروج، انگلستان به طرف و یا کشور سوم در رابطه با اتحادیه اروپا بدل خواهد شد. درواقع، دوره انتقال مفهوم و یا سازوکاری برآمده از مفاد پیمان لیسبون نیست. بااینوجود به نظر میرسد دو طرف اروپایی و انگلیسی، بیشتر از منظر ملاحظات عملگرایانه اقتصادی، در خصوص سازوکارهای کلی تحقق دوره گذار به توافق رسیدهاند. بهعنوانمثال ترزا می برای نخستین بار در جریان سخنرانی خود در شهر فلورانس در تاریخ 29 مارس 2017، بهصورت رسمی خواستار پیشبینی یک دوره انتقالی پس از پایان مذاکرات خروج شد. بااینوجود اختلافات دو طرف مذاکرات در خصوص سازوکارهای اجرایی و قانونی دوره انتقال نیز کم شمار نیست.[1]ایجاد یک ملت و جامعه سیاسیِ تقسیم شدت و قطبی شده پس از همهپرسی خروجشاید مناسب باشد پیش از ورود به بحث دوره انتقال و مذاکرات خروج انگلستان از اتحادیه اروپا، نگاهی به سپهر سیاسی و اجتماعی انگلستان پس از همهپرسی خروج این کشور از اتحادیه اروپا بیفکنیم. فضایی که بر مذاکرات مرتبط با دوره گذار یا انتقال نیز اثر خواهد گذارد.&

در روزهای اخیر شاهد برگزاری چهل و هشتمین مجمع جهانی اقتصاد (داووس) بودیم. میدانیم که مجمع جهانی اقتصاد بیش و پیش از آنکه نهادی تصمیمساز و یا اجماع ساز در حوزه مدیریت بحرانهای بینالمللی باشد، عرصهای برای ارائه جهانبینی و سیاستهای رهبران اقتصادی و سیاسی جهان برای برسازی آیندههای جهان است. در این چارچوب به نظر میرسد، در حوزه روابط یورو آتلانتیکی نیز، رصد رخدادهای اجلاس مجمع جهانی اقتصاد در داووس، بیشتر از منظر نمایش و آشکار کردن پیشرانها و عوامل واگرایی یا همگرایی ساختاری و بلندمدت اروپا و آمریکا واجد اهمیت باشد.عدم قطعیت در دو سوی آتلانتیک رتوریک انتخاباتی ترامپ و کنشهای سال اول حکمرانی او، این واقعیت را آشکار کرد که سیاستگذاران اروپایی حداقل در کوتاهمدت، با یک دولت پر ابهام، پوپولیست و ستیزهجو مواجه هستند. دولتی که با تعریف مضیقش از منافع ملی آمریکا به قیمت برون گذاری منافع متحدان راهبردیاش پا میفشارد. میدانیم که بسیاری از مواضع و کنشهای سیاسی کاخ سفید برای اروپا غیرقابلقبول بوده است ازجمله انتخاب بیتالمقدس بهعنوان پایتخت اسرائیل؛ زیر سؤال بردن حیات سیاسی ناتو، مواضع و کنشهایش در حوزه برجام و خروج از پیمان اقلیمی پاریس.اروپا نیز در وضعیت عدم قطعیت قرار دارد. میدانیم که اروپا بخش مهمی از نیروی خود را صرف اعتبار و انسجام اتحادیه اروپا و مدیریت مذاکرات خروج